De Vredelingerkip

De Vredelinger

Vredelinger hennen

In 2009 is vanuit het Louis Bolk Instituut gestart met het fokken van een nieuwe dubbeldoelkip. Met verschillende hybriden en zuivere rassen zijn vijf families gevormd die steeds volgens het familieteeltschema gecombineerd zijn. In 2012 is deze fokkerij naar projectleider Wytze Nauta in Amersfoort verhuisd en in 2017 is daar de 11de generatie kippen bereikt.

Het doel is om tot een kip te komen die nog een behoorlijk aantal eieren legt en die daarnaast ook meer aanleg heeft voor vleesaanzet, vandaar een dubbeldoelras. Daarmee wordt het overbodig de haantjes als eendagskuikens te doden. In de leghennen industrie worden alleen in Nederland per jaar al ca. 45 miljoen mannelijke eendagskuikens gedood omdat ze niet genoeg opbrengen. Er lopen onderzoeken om dit te voorkomen maar tot op heden gebeurd dit nog zo.

Daarnaast wordt er met het fokken van Vredelingers gewerkt aan een onafhankelijke, geheel biologische kippenfokkerij met meer regionale productie en afzet van eieren en vlees. Op dit moment zijn de Vredelingers verspreid over ongeveer 25 kleine bedrijfjes in Nederland, waar Natuureieren Haaksbergen er 1 van is.

Vredelinger hen legt ei

De basisfokkerij van de Vredelingerkip vindt nu nog plaats in Amersfoort. Ook in Duitsland, België en Polen is interesse voor deze bedrijfseigen fokkerij. Vooral in Duitsland is steeds meer vraag naar eieren uit kleinschalige systemen, een reactie op de steeds grootschaliger productie van “das bauern ei”.

Hybriden

Alle eieren die je koopt in de supermarkt wereldwijd komen van gespecialiseerde hybriden. Deze komen oorspronkelijk van een paar grote multinational bedrijven. Zij fokken uit zuivere lijnen verschillende soorten hybriden met merknamen als Lohmann Brown bijvoorbeeld. Deze kippen worden zoveel mogelijk aangepast aan de omstandigheden waarin zij moeten produceren. Met de zuivere rassen kan men heel specifiek op bepaalde eigenschappen fokken en deze dan samenbrengen in een hybride. Dit om zoveel mogelijk eieren te produceren tegen een zo laag mogelijke prijs. Deze hybriden zijn in staat om 330 of meer eieren per jaar te kunnen leggen en zijn genetisch zo goed als gelijk. De fokkerij speelt zich af binnen deze bedrijven, de zuivere lijnen krijgt de buitenwereld nooit te zien, vergelijkbaar met het goed beschermde coca-cola recept. Dat is hun genetisch kapitaal.Voordeel voor de multinationals is tevens dat een veehouder niet met de hybriden verder kan fokken omdat dit veel variatie geeft waardoor de prestaties achteruit gaan. Zo moet de pluimveehouder na elke ronde van 14-16 maanden weer nieuwe jonge legkippen aankopen. Iedere pluimveehouder, ook de biologische, koopt deze hybriden aan, een alternatief is vooralsnog niet rendabel genoeg. Er wordt op allerlei manieren onderzocht of er een alternatief is voor het doden van zoveel eendagskuikens, bijvoorbeeld door tijdens het broedproces al te achterhalen wat het geslacht is.

 

Vredelingerkuikens